गौर, २२ चैत । गत चैत्र १४ गतेको रात रौतहटको वृन्दावन नगरपालिका-१ बलेरी गाउँमा निस्तब्ध शान्ति थियो । फूलमतिया देवी आफ्नो नजिकैको जंगल छेउको गोठबाट घर फर्किरहेकी थिइन् । रातको अँध्यारोमा बाटो चिनेर हिँड्नु उनको बानी नै थियो । तर, त्यस रात उनले थाहा पाइनन् कि मृत्यु उनको बाटोमै पर्खिरहेको छ ।
मकैबारीको एक छेउमा सुशील विश्वकर्माले बँदेल धपाउनको लागि तारमा करेन्ट प्रवाह गरेका थिए । त्यो तारले जंगली जनावरलाई रोक्ने थियो, तर निर्दोष फूलमतियाको पाइला त्यहीँ पर्यो । एक झट्कामा उनले अनुभव गरिन्— शरीरभरि बिजुलीको झड्का ! केही सेकेन्डमै उनको ज्यान गइसकेको थियो ।
सुशीलले जब बिहान मकैबारीमा एक स्तब्ध शरीर देखे, उनको होश उड्यो । उनले तुरुन्तै आफ्नो साथी जितेन्द्र पटेललाई बोलाए । उनीहरूलाई थाहा थियो— यो घटना लुकाउनु पर्छ ।
फूलमतियाका परिवारजनले जब उनलाई कतै फेला पार्न सकेनन्, प्रहरीमा उजुरी गरे । गाउँभरि खोजी कार्य सुरु भयो । तर, सुशील र जितेन्द्रले त घटनालाई लुकाइसकेका थिए । उनीहरूले महिलाको शव खेतबाट चार किलोमिटर टाढा रहेको रामलाल साझेदारी वनमा लगेर गाडिदिएका थिए ।
दिन बित्दै गए । तर सत्यलाई धेरै दिनसम्म लुकाउन सकिँदैन । प्रहरीको खोजी कार्य तीव्र बन्दै गयो । खोजतलासका क्रममा तालिमप्राप्त कुकुर प्रयोग गरियो । केही समयपछि, जंगलमा गाडिएको फूलमतियाको शव भेटियो ।
प्रहरीले मकैबारी नजिकै फूलमतियाको चप्पल र त्यही बिजुलीको तार भेटेपछि सुशील र जितेन्द्र पक्राउ परे । जिल्ला प्रहरी कार्यालयका उपरीक्षक दिलिप घिमिरेले भने, “पहिलो नजरमा यो दुर्घटना जस्तो देखिए पनि, शव लुकाउने प्रयत्नले यसलाई हत्या जस्तै बनाइदियो । थप अनुसन्धान भइरहेको छ ।”
गाउँभरि सनसनी फैलियो । कसैले कल्पना पनि गरेका थिएनन् कि बँदेल मार्ने धरापले निर्दोष मान्छेको ज्यान लिनेछ । यो घटनाले एउटा ठूलो प्रश्न उब्जायो— के हामी जंगली जनावरबाट जोगिन अपनाउने उपाय सुरक्षित छन् ? कि तिनीहरूले अझ धेरै निर्दोष जीवन लिनेछन् ?

